super

senem senex de senectute, sic hoc libro ad amicum amicissimus scripsi de
amicitia. Tum est Cato locutus, quo erat nemo fere senior temporibus
illis, nemo prudentior; nunc Laelius et sapiens (sic enim est habitus)
et amicitiae gloria excellens de amicitia loquetur. Tu velim a me animum
parumper avertas, Laelium loqui ipsum putes. C. Fannius et Q. Mucius ad
socerum veniunt post mortem Africani; ab his sermo oritur, respondet
Laelius, cuius tota disputatio est de amicitia, quam legens te ipse
cognosces.